Coraz więcej wyroków w sprawach związanych z WIBOR. Sądy biorą sprawy w swoje ręce – nie czekają na TSUE.
W ostatnim czasie pojawiła się kolejna seria korzystnych już nie tylko dla konsumentów, ale i przedsiębiorcy rozstrzygnięć w sprawach dotyczących umów opartych o WIBOR.
1. Sąd Rejonowy w Cieszynie – wyrok z dnia 8 sierpnia 2025 r. (I C 523/25)
Sąd Rejonowy w Cieszynie stwierdził nieuczciwy charakter postanowienia umownego w kredycie złotówkowym opartym o WIBOR udzielonym przez PKO BP S.A. Sąd wskazał, że istota abuzywności polegała na zapewnieniu konsumenta o stabilności stawki referencyjnej, co wprowadzało go w błąd co do realnego ryzyka zmienności oprocentowania.
2. Sąd Rejonowy w Koninie – wyrok z dnia 23 października 2025 r. (V GC 659/22)
Sąd Rejonowy w Koninie orzekł nieważność umowy leasingu w sporze przedsiębiorcy z leasingodawcą. Sąd jako główne przyczyny nieważności umowy przyjął:
- wady konstrukcyjne mechanizmu WIBOR,
- naruszenie obowiązków informacyjnych wobec klienta,
- zaburzenie równowagi kontraktowej na niekorzyść leasingobiorcy.
3. Sąd Okręgowych w Suwałkach – wyrok z dnia 23 października 2025 r. (I C 600/23)
Sąd Okręgowy w Suwałkach stwierdził nieważność umowy kredytu hipotecznego opartego na WIBOR, zawartego w 2021 r. z jednym z największych polskich banków. Sąd jako główne przyczyny nieważności umowy przyjął:
- mechanizm oprocentowania opisano nieprzejrzyście i w sposób mogący wprowadzać w błąd,
- bank nie przekazał rzetelnych informacji o ryzyku zmienności WIBOR.
Wnioski?
Sądy coraz częściej podkreślają, że:
- konstrukcja wskaźnika WIBOR nie zwalnia banków i instytucji finansowych z obowiązku pełnego, jasnego i zrozumiałego informowania klientów o ryzykach,
- brak transparentności może prowadzić do abuzywności lub nawet nieważności umowy.